(Azizler) - Apolojistik (Dini Savunan) Babalar Kimlerdir?

APOLOJİSTİK BABALAR

(161-193)

 

Apolojistik (Dini Savunan) Babalar Kimlerdir?

Apolojistler (savunucular) adlarını savunma anlamında olan Yunanca Aлoλoγiα sözcüğünden aldılar: Yeni Hıristiyan dinini civar putperest toplumlardan gelen suçlama ve saldırılardan korumak amacıyla yazarlığı üstlendiler ve çoğunlukla putperestlikten gelmiş olduklarından bunu büyük bir uzmanlıkla yaptılar. Hıristiyanlığa geçmiş putperest aydınlar olan Savunucular ait oldukları yeni dini savunduklarında kendilerine ve başkalarına dinsel seçimlerini haklı çıkarmak ve ahlaksal seçim ile felsefi araştırma düzeylerinde uygun ve kanıtlanmış nedenleri inanmak istediler. Ancak şöyle bir soru sorulabilir: Hıristiyanlığın savunulması neden ve hangi özel suçlamalardan dolayı ve neden gerekli görüldü?

 

Hıristiyanlığa yöneltilen suçlamalar

Birçok yerden Hıristiyan dinini izleyenlere karşı yöneltilen suçlamalar çeşitli türdendi. İyi bilinmeyen ve gereği ile anlaşılamayan yeniliklere karşı her zaman kuşkulu davranan önyargılı halk, kaba ve sonuçta yüzeysel iftiralardan hoşlanıyordu: Ya Hıristiyanlar una batırılmış bir çocuğun eti ile beslendiklerinden - Efkaristiya öğretisi bu tarzda şekilsizleştirilip yanlış anlaşılıyordu - yamyam olarak tanıtılırdı, ya da kardeşler ve kız kardeşler arasındaki sevgiyi hedefleyen öğreti yüzünden, "ensest" (yakın akraba arası cinsel ilişki) yapmakla bilinir, veya geleneksel putperest inancının tanrılarına karşı ilgisiz kaldıklarından "tanrıtanımaz" sayılırlardı. Modern anlayışa bir "paradoks" (herkesin fikrine aykırı olan düşünce) gibi görülen tanrıtanımazlık suçlamasına siyasal karşı koyma ve genelde ahlaksızlık suçları da eklenirdi. Kısacası genel düşüncenin gözünde Hıristiyanlık ve Hıristiyanlar toplumsal açıdan yıkıcı, geleneksel dini ve İmparatorluğun siyasal ve ekonomik refahını tehlikeye sokan unsurlardı. işlerinin kötü gittiğini gören kasaplar, putlara kurban edilen hayvan etlerini yemeyi kabul etmeyen iyi Hıristiyanlara karşı kim bilir nasıl bir nefret besliyorlardı!

Bu tür durumlarda her zaman olduğu gibi kuşkuya ve cehalete korku da eklenir ve korku baskıyı ve saf dışı bırakılmayı harekete getiren nefreti doğurur.

 

Putperestlere Karşı Polemik

Bu mahşeri çemberi kırmak için Apolojistler nesnel açıdan Hıristiyanlığın gerçek özünü tanıtmak ve böylece etrafını saran tehlikeli önyargıları kırmak amacıyla ortaya çıkarlar. Nedir ki putperestlere karşı yürütülen polemik sokaktaki adamın kaba iftiraları ve ağır imaları ile mücadele etmekle yetinmiyor: daha inceltilmiş, bu yüzden daha tehlikeli, aydın ve felsefi eleştirilere yanıt vermek istediğinde daha üst bir düzeyde hareket ediyor.

Rejime bağlı bir aydın olan felsefeci Celsus, 178 yılına doğru, Hıristiyanlığa karşı bir dizi itiraz oluşturuyor ve bu saldırı 270 yılında Felsefeci Porfirius ve 4. yüzyılda İmparator Mürted (apostat) Julianus tarafından daha ağır şekilde sürdürülüyor. Hıristiyanlığa karşı "putperest tepki" diye tanımlanan bu durum, başlangıcını 2. yüzyılda bulan zengin bir savunma edebiyatına yol açmıştır.