Azize Daima Bakire Meryem (y. MÖ 18 – MS 30/33), Yusuf'un karısı
ve Efendimiz Mesih İsa'nın annesi olan Yahudi bir kadındır.
Hristiyanlığın önemli bir figürü olan Azize Daima Bakire Meryem, bakire
ya da kraliçe gibi çeşitli unvanlarla anılır; bunların birçoğu Loreto
Litanyası'nda geçmektedir. Katolik, Doğu Ortodoks ve Oryantal Ortodoks,
Anglikan, Metodist ve Lüteryen kiliseleri, Azize Daima Bakire Meryem'in
Efendimiz Mesih İsa'nın annesi olarak Tanrı'nın Annesi olduğuna
inanmaktadır. Diğer Protestanların Azize Daima Bakire Meryem hakkındaki
görüşleri farklılık göstermekte, bazıları onu daha düşük bir statüye
sahip görmektedir.
Sinoptik İnciller (Matta, Markos, Luka) Azize Bakire Meryem'i
Efendimiz Mesih İsa'nın annesi olarak adlandırır. Matta ve Luka
İncilleri ise Azize Bakire Meryem'in Kutsal Ruh aracılığıyla Efendimiz
Mesih İsa'ya gebe kalması için Tanrı tarafından seçilmiş bir bakire
olarak tanımlar. Efendimiz Mesih İsa'yı Beytüllahim'de doğurduktan
sonra, eşi Yusuf ile birlikte onu Celile'deki Nasıra şehrinde
büyüttüler. Azize Bakire Meryem, Efendimiz Mesih İsa’nın çarmıha
gerilmesi sırasında Kudüs'te onun yanında bulundu ve yükselişinden sonra
havarilerle birlikte kaldı. İncil, Azize Bakire Meryem'in sonraki
yaşamı hakkında ayrıntı vermemekle birlikte, Katolik, Doğu Ortodoks ve
bazı Protestan geleneklerine göre, Azize Bakire Meryem'in yeryüzündeki
yaşamının sonunda bedeniyle birlikte göğe alındığına inanılır. Bu olay,
Batı Hristiyanlığında Azize Bakire Meryem'in Göğe Yükselişi, Doğu
Hristiyanlığında ise Tanrı’nın Annesinin Uykusu olarak adlandırılır.
Azize Bakire Meryem, Hristiyanlığın ilk dönemlerinden beri saygı
görmektedir ve genellikle en kutsal ve en yüce azize olarak kabul
edilmektedir. Büyük Hristiyan geleneklerinde Azize Bakire Meryem’e
yönelik öğretiler ve ibadet uygulamaları açısından belirli bir
çeşitlilik bulunmaktadır. Katolik Kilise, Azize Bakire Meryem'e özgü
bazı dogmaları kabul eder; bunların başında Azize Bakire Meryem'in
günahsızlığı ve bedenen göğe alınışı gelmektedir. Buna karşın birçok
Protestan, Azize Daima Bakire Meryem'in rolüne daha az yüceltilmiş bir
bakış açısıyla yaklaşır ve genellikle onunla ilgili geleneksel Hristiyan
dogmalarının çoğunun İncil'de yeterince desteklenmediği düşüncesine
dayanır.
Yeni Ahit, Azize Bakire Meryem'in ailesi ve ilk yılları için çok
az şey söyler. 2. yüzyıl Yakup İncili (apokrif) yazarı onun
anne-babasını Yehoiakim ve Anne (Hanne) olarak tanımlar. Azize Bakire
Meryem annesi tarafından daha doğmadan erkek olacağı varsayımı ile
Süleyman Mabedi'ne adanmıştı. Azize Bakire Meryem'in bugünkü İsrail
topraklarında yaşadığı, Beytüllahim'de babasız olarak Efendimiz Mesih
İsa'yı dünyaya getirdiğine inanılır.
Bazı Hristiyanların inanışına göre Azize Bakire Meryem'in son
yıllarını geçirdiği yerlerden olan Efes ve Meryem Ana Evi günümüzde
Selçuk ilçesi sınırları içerisindedir. Hristiyan dünyasında Azize Bakire
Meryem'in kilise hayatındaki konumu mezhepsel olarak bazı bölünmelere
yol açmıştır. Katolik Kilise, Azize Daima Bakire Meryem'in bekâretinin
ölene kadar muhafaza edildiğine ve öldüğünde bedeniyle beraber cennete
çekildiğine inanmaktadır. 1854'te Papa IX. Pius, Bakire Azize Bakire
Meryem'in pak doğumu öğretisini ilân etti.
Yeni Ahit'te Azize Bakire Meryem hakkında en çok bilgi verilen
bölüm, Luka İncili'dir. Katolikler ve Doğu Ortodoksları tarafından Azize
Bakire Meryem "Kutsal Anne" olarak görülür.
